Najczęściej zadawane pytania:

1.Jak często powinno być sprawdzane ciśnienie powietrza w oponach?
Ciśnienie powietrza powinno być sprawdzane regularnie, co 2 tygodnie, we wszystkich oponach, także w kole zapasowym.

2. W jakich warunkach powinno być sprawdzane ciśnienie?
Ciśnienie powietrza w oponach wolno sprawdzać tylko, gdy opona jest zimna. W czasie jazdy, opony rozgrzewają się i często ciśnienie wzrasta nawet o 20%. Taki wzrost ciśnienia mieści się w normach i wszyscy producenci opon uwzględniają takie zwiększenie.

3. Jaka jest rekomendowana wartość ciśnienia dla opony zapasowej?
W kole zapasowym ciśnienie powietrza zawsze powinno być o ok 0,3 bar wyższe niż rekomendowana wartość ciśnienia dla pozostałych kół pojazdu. W przypadku, gdy różne wartości ciśnienia zalecane są na przednią i tylną oś, ciśnienie powietrza w kole zapasowym powinno być ustalone względem wartości najwyższej (ciśnienie opon zamontowanych na jednej osi powinno zawsze być takie same).

4.Kiedy opony można uznać za zimne i bezpiecznie sprawdzić ciśnienie?
Opony uważamy za zimne gdy minęła co najmniej godzina od ostatniej jazdy lub gdy nie przejechaliśmy więcej niż 2-3 km, z niewielką prędkością.

5.Jak starzeją się opony?
Opony starzeją się i tracą swoje optymalne właściwości, nawet gdy nie są intensywnie eksploatowane. Nieprawidłowe składowanie opon czy nawet tylko sezonowe przechowywanie w niewłaściwych warunkach mogą spowodować utratę właściwości jezdnych opony. Najbardziej dostrzegalne jest zużycie bieżnika opony oraz deformacja czy uszkodzenia ściany bocznej spowodowane długotrwałą lub zbyt intensywną eksploatacją.

6.Czy można bieżnikować opony do samochodów osobowych?
Zdecydowanie NIE. Bieżnikowaniu mogą być poddane tylko opony ciężarowe, których budowa i struktura dostosowane są do regeneracji.

7.Na czym polega zjawisko "aquaplanningu"?
Gdy nawierzchnia drogi pokryta jest warstwą wody, zdarza się że opona traci kontakt z nawierzchnią - to właśnie jest aquaplanning - poślizg na mokrej nawierzchni.

Na każdą porę roku
Niestety bardzo często niedoceniamy zaleceń producentów opon, co w rezultacie niekorzystnie wpływa na zużycie naszych opon. Każdy kierowca powinien zapamiętać że ogromny wpływ na oponę mają czynniki naturalne- słońce latem, śnieg zimą. Dlatego też każdy kierowca musi mieć w swoim wyposażeniu dwie pary opon które w zależności od pory roku powinien regularnie wymieniać. Mimo, iż istnieje ogólne przeświadczenie, że zimy w Europie Środkowej są łagodne, to dla opon różnica warunków pomiędzy latem, a zimą jest kolosalna. Opony letnie różnią się od opon zimowych nie tylko formą bieżnika, ale przede wszystkim składem mieszanki wykorzystywanej do ich produkcji. Mieszanka kauczukowa opon letnich musi zachować wszelkie parametry przy działaniu bardzo wysokich temperatur zewnętrznych. Oznacza to, że osiąga ona optymalną sprawność przy temperaturze powyżej 7°C.Przy niższych temperaturach mieszanka ogumienia letniego twardnieje i traci swoją elastyczność, co powoduje brak gwarancji wymaganej sprawności. Do produkcji opon zimowych stosuje się mieszankę, która nie twardnieje przy niskich temperaturach, natomiast powyżej 7°C staje się bardzo miękka, co przyczynia się do szybkiego zużycia oraz mniejszej stabilności opony. Wyjątkiem są oczywiście opony całoroczne, jak np. Pirelli P 2500 Euro, stanowiące wyważony kompromis przydatności w warunkach letnich i zimowych.

Jak montować i demontować
Wszystkie opony w samochodzie powinny posiadać te same parametry wielkości i rodzaju budowy, czyli wszystkie powinny być albo radialne albo diagonalne. W oponie radialnej nitki warstw kordu biegną od stopki do stopki i ułożone są pod kątem prostym w stosunku do linii środkowej bieżnika, której osnowa jest ograniczona przez praktycznie nierozciągliwe obwodowe pasy wzmacniające. Opona ta, chociaż droższa w produkcji i podatniejsza na uszkodzenia mechaniczne niż diagonalna, zapewnia lepsze prowadzenie samochodu. Duża sztywność bieżnika oraz znaczna elastyczność boków opony radialnej powodują, że bieżnik przylega całą szerokością do nawierzchni przy dużej prędkości jazdy, tak po prostej, jak i w czasie pokonywania zakrętów. Większa sztywność czoła bieżnika zmniejsza opory toczenia, a tym samym ogranicza zużycie paliwa. Podczas montażu należy zwracać uwagę na ewentualne wskazówki dotyczące kierunku obrotu (tzw. kierunkowości) oraz zewnętrznej i wewnętrznej strony opony. Wyjątki mogą zdarzyć się w przypadku opon kierunkowych np: (PZero Direzionale, P7000, P5000 Drago) oraz bieżników asymetrycznych (PZero Asimmetrico, P7, Winter SnowSport).
Przed demontażem z opony należy spuścić całe powietrze. W tym celu trzeba odkręcić nakrętki korpusów wentyli powietrznych i usunąć wentyle. Podczas wymiany opon z letnich na zimowe zaleca się stosowanie dwóch kompletów felg, ponieważ każdy demontaż dodatkowo obciąża oponę.

Ciśnienie powietrza w oponach
Nie wolno przekraczać następujących ciśnień powietrza podczas montażu:

OPONY W SAMOCHODACH OSOBOWYCH 3 BAR
OPONY TERENOWE 5 BAR
OPONY W SAMOCHODACH CIEZAROWYCH 8,5 BAR
OPONY W TERENOWYCH SAMOCHODACH CIEZAROWYCH 10 BAR

Ciśnienie powietrza należy zwiększać stopniowo, przy czym należy je sprawdzić przed dalszym dopompowywaniem. Po zakończeniu montażu ciśnienie napełniania zostaje obniżone do ciśnienia pracy. W skutek przenikania opony stale tracą niewielkie ilości powietrza, dlatego też ciśnienie w nich należy sprawdzać regularnie. Także w oponie zapasowej, gdzie ciśnienie powinno być o 0,5 BARA większe. Ciśnienie powietrza należy sprawdzać na zimnych oponach, gdyż w oponach rozgrzanych ciśnienie wzrasta. Zastosowanie się do wszelkich wskazówek zadecyduje nie tylko o właściwościach jazdy, ale przede wszystkim o trwałości ogumienia. Zbyt niskie ciśnienie powietrza prowadzi do odkształcenia się ogumienia, skutkiem czego może wystąpić szybsze zużycie lub uszkodzenie osnowy opony. Nieoceniona w praktyce okazuje się kontrola wzrokowa opony, nawet nie wprawnego obserwatora. Podczas takiego badania musimy zwrócić uwagę na wyraźne uszkodzenia takie, jak wgłębienia, guzy, rysy i pęknięcia oraz nieregularne zużycie opon, gdyż mogą one wskazywać na szereg problemów zaczynając od podwozia poprzez amortyzatory do nie wyważeń.

Kilka dobrych rad dla kierowców
Wysokie krawężniki są zabójstwem dla ogumienia. Najazd na krawężnik z dużą siłą może prowadzić do ukrytych uszkodzeń opon, które zazwyczaj ujawniają się dopiero po dłuższym czasie. Parkując na chodnikach, czy też pokonując inne przeszkody należy pamiętać o tym, aby jechać w miarę możliwości powoli i najeżdżać pod kątem prostym na przeszkodę. Ważną kwestią dla bezpieczeństwa jazdy jest przełożenie opon pomiędzy osiami.
Taką zamianę, oczywiście z zachowaniem kierunku obrotu opon, specjaliści najczęściej zalecają po przejechaniu około 10-12.000 km. Kolejnym elementem wpływającym na wytrzymałość jest sposób ich przechowywania. Obecnie większość sprzedawców oferuje już usługi przechowywania opon sezonowych, które zapewniają oponom przechowanie w optymalnych dla nich warunkach. Sposób składowania uzależniony jest od tego, czy opona zamontowana jest na tarczy koła, czy też nie. Wulkanizatorzy radzą przechowywać opony zamontowane na tarczy w pozycji leżącej, najlepiej na palecie, natomiast opony bez felgi należy przechowywać w pozycji stojącej. Poprzez zmianę ich pozycji, a mianowicie regularne obracanie możemy zapobiec wszelkim odkształceniom i odciskom.

Bezpieczeństwo na mokrej nawierzchni
Utrata przyczepności wskutek działania klinów wodnych, poprzeczny czy podłużny poślizg na warstwie wody, jak również droga hamowania, zależą w bardzo dużej mierze od właściwości bieżnika. Wymagania odnośnie rzeźby bieżnika powinny być wysokie również dlatego, że niezależnie od pogody gwarantuje on stabilność kierunku jazdy podczas przyspieszeń i opóźnień, sterowność, komfort oraz niewielki hałas. Zalety te oczywiście zmniejszają się wraz z długością okresu użytkowania, a co za tym idzie z głębokością bieżnika. Wytłoczony wzór bieżnika najszybciej zużywa się pod wpływem tarcia gumy o rozgrzaną nawierzchnię jezdni, prowadząc do zmniejszenia przyczepności. Minimalna dopuszczalna na polskich drogach głębokość bieżnika została określona przez przepisy Kodeksu Drogowego i wynosi 1,6 mm. Głębokość ta zapewnia jednakże tylko minimalne rezerwy bezpieczeństwa, a mianowicie 13,8% początkowej zdolności odprowadzania wody, dlatego też specjaliści firmy PIRELLI zalecają wymianę opony począwszy od 3 mm głębokości bieżnika, w szczególności w przypadku opon szerokich; zaś opona zimowa powinna zostać zmieniona już wtedy, gdy wysokość jej bieżnika jest mniejsza niż 4 mm. Dla ułatwienia wizualnej kontroli głębokości bieżnika opony zostały wyposażone we wskaźniki zużycia - są to wysokie na 1,6 mm zgrubienia w rowkach na środku bieżnika. Umiejscowienie wskaźników uwidocznione jest na ściance bocznej opony poprzez litery TWI (Tread Wear Index) lub niewielkiej wielkości trójkąt